تمامیه دینم به دنیای فانی..........شراره عشقی که شد زندگانی

به یاد یاری خوشا قطره اشکی .... به سوز عشقی خوشا زندگانی

همیشه خدایا محبت دلها...........به دلها بماند بسان دل ما

که لیلی و مجنون فسانه شود....حکایت ما جاودانه شود

تنها چیزی که از ما آدما به جا می مونه همین محبت و به یادآوری اونه...چیزی که همیشه جاودانه می مونه...چون محبت دائمیه...تو ذهن حک میشه...مثل بعضی از دوستیا که همیشه هست .حتی اگه دوست هم نباشه...

|+| نوشته شده توسط ویلیام والاس در یکشنبه یازدهم فروردین 1387 و ساعت 1:10  

  RSS